- мусаллас
- [مثلث]а1. кит. секунҷа, сегӯша2. ҳар чизи мураккаб аз се чиз ё сохташуда аз ҷузъ (мас., хушбӯии сегона, ки аз мушк, уд ва анбар ва мисли инҳо иборат аст)3. навъе аз шароб, ки баъди соф карда ҷӯшонидани шираи ангур, сеяки он боқӣ мемондааст мусалласи шаръӣ майи ба ин тариқ тайёр кардашуда4. адш. шакли шеърӣ, ки ҳар як банди он аз ду мисраи ҳамқофия иборат буда, мисраи охирини сеюми ҳамаи бандҳо ҳамқофия мебошад
Толковый словарь таджикского языка (в 2 томах). — Душанбе, НИИ языка и литературы им. Рудаки. Под редакцией Сайфиддина Назарзода. 2008.